Alışverişte acele edersem kazıklanıyorum!..

Ben çocukluğumdan beri bayram ruhuna bayılıyorum! Sanırım tam anlamıyla özel günlerin insanıyım. Arife günü insanların kıtlıktan çıkmış gibi kuaföre saldırması yüzünden bana bir türlü sıra gelmedi. Önce terzide daraltırdığım elbisemi alıp geldim. Daraltırdım deyince sakın zayıflamışım gibi bir düşünce olmasın. Sadece elbisenin büyük bedeni kalmıştı ve demokrasilerde çareler tükenmez deyip aldım elbiseyi, sonra da doğru Terzi Şaban. Terzi Şaban her ay maaşımdan düzenli olarak bir miktar ödeme yaptığım temiz bir müessese. Paça boyu, elbise daraltma gibi işlemleri insanları kazıklamadan yapan küçük, dağınık ve samimi bir yer. Elbisemi alıp geri döndüğümde kuaför dükkanındaki orta sehpada duran bütün dergileri içindekiler yazısı dahil ezberledim neredeyse. Sonra da boya kutularının arkasındaki kimyasal maddeleri okumaya başladım ki, nihayet sıra bana geldi.

Ben kuaförde toynak bakımı yaptırırken sevgilimde alışveriş merkezinde dolanmak suretiyle beni bekliyordu. O kadar geç kaldım ki, döndüğümde onu kafasında bir huniyle bulurum diye korktum. Canım benim, o kadar zaman boş kalmış yine de yemek yemek için beni beklemiş. Hafta içi bünyeme o kadar çok sebze stoğu yapmıştım ki, en zararlı ve şişmanlatıcı şeyleri yemeğe hazırdık. Benim mantığıma göre aç ayı oynamazsa, aç olan bir insanda alışveriş yapamazdı..

Sarmısaklı mayonezin dibini sıyırırken "alışveriş merkezimiz 1 saat sonra kapanacaktır" uyarısı ile kendime geldim. Burger Kıng'in şefkatli kollarından sıyrılıp, Road Runner hızında alışveriş katına indim. Hayır benim zaten elbisem var ama ya reklamlardaki gibi çimen, kahve ve şeftali lekesi olurda çıkmazsa diye (!) B planımı da yapmalıydım. Hatta B planından sonra C planı da yapmalıydım onu da ertesi gün giyerdim. Bayram demek yeni elbiseler giymekti..

Bir dükkana girip de saatlerce çıkmayanlardan nefret ederim. Ben bir yere girince, hemen "mağaza görüş" düğmeme basarım ve koca mağazayı lazerli ultra görüş lenslerimle tararım. (çok fantastik oldum) Eğer bana uyan bir şey varsa hemen görürüm zaten, boşu boşuna dükkanı ıncık cıncık aramam. İlk mağazadadan elim boş çıktım, ikinciden de. Ve ne yazık ki diğerlerinden de. Oysaki sevgilim o sırada başarıdan başarıya koşuyordu. Çok güzel şeyleri, süper ucuz fiyatlara bulup hemen kasaya geçiyordu. Bende neyi beğensem ya bedeni kalmadı diyorlar, yada istediğim rengi.

Çaresizce alışveriş merkezinin son 5 dakikasında çorapçıya girdim. Bari dedim külotlu çorap alıyım, her kadına lazım. Böyle az zaman kalınca hep en pahalı şeyleri alıyorum, kazıklanıp evime dönüyorum. Mağazada 11 yaşından beri görmediğim ilk okul arkadaşımı gördüm. O da benimle aynı durumdaydı. Terli, telaşlı ve tuhaftı. Bu yüzden beni görmemiş gibi yaptı, ben de bu durumu olgunlukla karşıladım..

Ayrıca bir durum var, söylemeden edemem. Gelmişiz Kasım ayına. Havada azıcık güneş gören yurdum delikanlıları hemen V yaka tişörtlerinin üstüne beyaz ceketlerini çekip sokağa çıkmışlar. Akşam olunca da, boyunlarına astıkları çan kolyeleri onları soğuktan koruyamadıkları için yamulup kalıyorlar. Kendilerini Kasım Ayında beyaz ceket ve çan kolyeleriyle sokağa çıkmama konusunda uyarmayı bir görev biliyor, tüm vatandaşlarımıza iyi bayramlar diliyorum..