İMZA GÜNÜ İZLENİMLERİ!...

Tüyap'ta geçen imza günlerini şimdi hayal meyal bir rüya gibi hatırlıyorum. Karın ağrılarımız bir gece önceden başlamıştı. Bir gece önceden imza günü kadrosu ben, French, sevgilim, Peri ve Perinin kocası masa başında toplanıp sınırsız şekilde baharatlı patates ve tavuk tükettik. Yemeğin ardından hala patlamamış olduğumuz için derhal üçlü koltuktaki yerimizi aldık ve cips, lıght bira ve sütlü çin fındığı tüketerek kendimizi biraz daha şişirmeyi başardık. Aşırı yemek tüketimi ve heyecan faktörü yüzünden davul gibi şiştik ikimizde. Yürüyen dolmalar şeklinde Tüyap'a girip bizi bekleyen o şahane insanlarla buluştuk!..

Tarif edilemez bir duyguydu. Bizim için o soğukta nerelerden gelmiş ve sıraya girip beklemişler. İlk imzayı atmak için sayfayı açtım, kitabın saman kağıtlarının keskin kokusu genzimi yakacak kadar baskın geldi. Karşımda bana gülümseyen bir çift göz ve üstünde bir perde gibi onu gölgeleyen uzun kirpikler! Adını sordum, söyledi. Sonra başımı öne eğip yazana kadar adını unuttum. Önce zaman kazanmak için sohbete başladım. Öyle tatlı konuşuyodu ki, onu dinlerken düşünemeyeceğimi anlayınca adını yeniden sordum!. Çok kibar biriydi, bana hiç gerzek muamelesi yapmadı, bende yeniden ismini unutmadan hızlıca kitabını imzaladım.

Kitabını imzalatmak için gelenlere öyle uzun yazmak istiyordum ki, sayfanın sonuna gelip hala yazacaklarımı sığdıramamış oluyordum! Bir şekilde oraya yazacağım şeyler tam zamanında aklımın bir köşesinde hazır şekilde beklemiş olurdu. Kalemi elime aldığım zaman sanki kalem kendi kendine yazıyor gibi sayfada akar gibi dolandı. Birisine "Hissediyorum ki erkek dedikodusu sana şans ve aşk getirecek. Çünkü ben aşkın kokusunu alırım" yazmıştım. Kız okuyunca kitabı eski sevgilisinin hediye ettiğini ve sonrada barıştıklarını söyledi. Malum mu oldu bana ne? :)

Kuyruğun bitmesine 2-3 kişi kalmışken, biran için kafamı önümdeki kitap yığınlarından kaldırdım. Duvarın önünde uykusuz da olsa en şık elbisesini giyip dünyalar güzeli kızını yanına alıp karşımızda duran Peri'yi gördüm. Peri ve benim evim, İstanbul'un birbirine en uzak iki ucunda gibi. Ama Peri bir gece önce sabaha karşı bizim evden çıkıp kendi evine gitmiş olmasına rağmen, ertesi gün tüm ihtişamıyla Tüyap'taki yerini alarak gözlerimizi doldurdu..

İkinci hafta daha tecrübeli olduğumuzdan "yürüyen dolma" imajımızdan yırtmak için Frenchle filmimizin yanında yeşilçay ve mandalina tükettik. Her zaman böyle imkansız bir hayalim vardır. Bir gece yeşilçay içip, kepekli ekmek yiyince ertesi sabah 36 beden olarak uyanacağımı sanırım. Tabiki yine gerçek olmadı. Yürüyen dolma olmasam da, yürüyen kereviz olarak 2. hafta da stanttaki yerimi aldım..

Çok kalabalık, çok eğlenceli, yeniden yaşanılası bir gündü! Orada bizimle olan yada olamayıp mesaj atan herkese binlerce ama binlerce kez teşekkür ediyorum. Şimdi Erkek Dedikodusu 2 yolda. Yeni bir imza günü heyecanı yaşayacağım günü iple çekiyorum!

Sizler iyiki varsınız!...