Ben hasta oldum :(

Kimliği belirsiz bir grip virüsü tüm benliğimi ele geçirmiş durumda. En yakın dostum kağıt havlu, yegane sırdaşım da otrivine burun spreyi oldu. Fenalardayım, nerden kaptım bu mikrobu bilmiyorum. Son 1 haftadır gezmiş olduğum yerleri ve bulunduğum ortamları düşünüyorum da hepsi çok steril ortamlardı.

Cumartesi demek, gezmek demek. Hiçte hasta olunacak bir gün değil. Sonuçta karamsar olmaya gerek yok, amansız bir hstalığın pençesinde değilim. İlaçları yuttum, portakalları yedim mi hiç bişeyim kalmaz dedim, kalırmış ama. Yediğim portakalları kaynatsak 300 spartalıya yetecek kadar reçel çıkardı. Hiç sevmiyorum hasta olmayı. Özellikle de cumartesi günleri en son yapılacak şey hasta olmak. Don Juan'ın kayıp günlüğü diye bir kitaba başlamıştım. İlk zamanlar o kadar sıkıcı geldi ki, biran evvel bitsin diye hızlı hızlı okuyup kurtulmak istedim. Derken ortalarında kendimi müthiş bir maceranın içinde buldum. Don Juan denen çapkınlığın kitabını yazmış kişinin maceralarını anlatıyor kitap. Mutlaka tavsiye ediyorum, okuyunda çapkın neymiş görün. Şimdi de okumakta bir hayli geç kaldığım Ayşe Kulin'in Adı Aylin kitabına başladım. Bizim ailede kitabın elden ele dolaşma geleneği vardır. Biri aldı mı o kitabı, başkası almaz, eline geçmesini bekler. Adı Aylin alındığı zaman o kadar revaçtaydı ki; halamlar, yengemler, büyük kuzenlerim bekleme listesinin üst sıralarındayken bana bir türlü ulaşmamıştı o kitap. Ne zaman Adı Aylin'i istesem "sıra bende al sen İpek Ongun oku yaşına daha uygun" derlerdi. Yaşına uygun giyinmeyi, yaşına uygun makyaj yapmayı anlıyorum da o zamanlar yaşına uygun kitabı okumayı hiç anlamazdım. İşte şimdi anlıyorum.

Grip oldum diye cumartesi etkinliklerinden geri kalmak istemiyorum. Romantik Komedi filmini izlemeli, haftanın gelişmelerini öğrenmeli ve akşam üstü de kahve içme bahanesiyle kuzenim Burak'a gidip grip bulaştırmalıyım.