Bugün çok özel..

Aslında sıradan günlerden farklı değildi. Yazın ve ramazanın ortalarında sıcak mı olsam serinlesem mi kararsız kalan bir hava, elimde sürükleyici bir roman, salıncağın altında bir yerlere saklanan parmak arası terliklerim, camın kenarında üzeri kelebekli çay kupası ve bir kaç iyi arkadaş. Kimisi yakınında, kimisi uzağında ama hepsiyle sürekli mesajlaşma halinde. Sabah gözümü açtığımda telefonuma 3 mesaj gelmiş. Birisi kesin frenchoje'den diğeri Divinya'dan, üçüncüsü de hergün mesaj atmasa olmayan turkcell'den diye tahmin yürüttüm. Bu defa tahminlerim tutmadı. Biri sevgilimden, diğer ikiside garanti bankasından gelmiş.

Bugün sevgilimle yıldönümümüz. İlk defa unutmuşum ben. Ama o, İngiltere'de olmasına rağmen tam saati ve tam dakikasında mesaj göndermiş. Çok şaşırdım unuttuğuma, halbuki ben hiç atlamazdım. Günler öncesinden küçük bir hediye alıp, üzerine mesajını yazar paketlerdim. Hatta o dakikada atacağım mesajı yazıp telefonumda saklardım, son dakika uyduruk şeyler gelir aklıma diye. Şimdi fark ediyorum, sanırım benim unutup onun hatırlamış olması gizliden gizliye çok hoşuma gitti.

Tanışmamızdan beri hiç üzmedi beni. Değer verdiğim herşeye saygı duydu. Beni değiştirmeye çalışmadı, olduğum gibi sevdi. Tüm bunlar için sana buradan kocaman teşekkür ediyorum sevgilim. Biliyorum blogumu asla okumuyorsun ama bir gün tesadüfen açarsan da sana sürpriz olsun. Yıldönümümüz kutlu olsun..