İÇELİM GÜZELLEŞELİM..

Eski çalıştığımız yere ikinci kez çağrıldığımız iş görüşmesine gitmek için yola çıkıyoruz. Karnım deli gibi aç, ama yemek yemeye zamanım yok. Kankamız Peri de orada çalışıyor. Bizim sunumumuzdan sonra da üçümüz personel için düzenlenen yılbaşı partisine katılıcaz. Yolda önceki senelerde yapılan partileri ve anılarımızı konuşuyoruz French'le. O kadar açım ki bazen French'i tavuk butu olarak gördüğüm anlar oluyor.

Şirkete varınca kankamız Peri'nin masasına gidip çıktı alalım diyoruz, ama Peri masasında yok. French kendi masası gibi oturup çıktı almak için mailini açıyor, bende printer ın yanına gidiyorum. Biran evvel çıktı işini halledip bir şeyler yemek istiyorum. Derken bir takım gürültüler geliyor. Trompetler, saksafonlar çalarak ilerleyen renkli kostümlü müzisyenler, şapka ve geyik boynuzlu taç dağıtan noel babalar, ellerinde tepsiyle ahududulu shot içki dağıtan file çoraplı noel kızları bir anda ortamı şenlendiriyor. Şirketin kutlama etkinlikleri kapsamında ortam bayram yerine dönüyor.

Ben bir tane shotu dikip, iki taneyi de elime alıp French'in yanına ilerliyorum. Birini ona verip, diğerini kendim içiyorum. Derken printer'dan çıktı alırken bir sorun çıkıyor. Onunla uğraşırken noel kızları arka arkaya bana shot ikram etmeye devam ediyor. Bende sorgusuz sualsiz içiyorum. Şimdi hayır demek kabalık olur. Tadı da bir güzel, zaten karnım aç, soğuk soğuk onu içmek çok hoşuma gidiyor. Ortam nasıl çoşmuşsa bütün çalışanlar dans etmeye başlıyor, müdürler bile odasından çıkıp kutlamalara katılıyor. Noel babalar hediyeler dağıtıyor, tam bir noel ruhu!. Derken başka bir noel kızı yine bana shot getiriyor, onu da affetmiyorum.

Sonunda çıktılarımızı alıp, sunum yapacağımız kişinin yanına gidene kadar ben zil zurna sorhoş oluyorum. Tarihte iş görüşmesine alköllü giden ilk salak olma ünvanını alarak görüşeceğimiz kişinin yanına gidiyoruz. Benim görüş netliğim bile bozuluyor, aç karnına içtim diye fena çarpılıyorum. Ama French yanımda ona güveniyorum. Zaman zaman ağzımı yaya yaya konuşsam da sunum çok başarılı geçiyor. Ben her yerde kahkaha atıyorum. Sunum yaptığımız kadın kahkahalarımın alkol nedenli olduğunu anlamıyor, bizi çok eğleceli sanarak gece boyunca bize takılıyor. Kırk yıllık kankası gibi bizi bağrına basıyor. Partide Peri, French ve benimle "haykıracak nefesim"i söyleyip bol bol resim çekiliyor.

Biz hem personel değiliz, hemde personel partisinde en baş köşedeyiz. Bol bol tıkınmanın ardından French bana eski bir iş arkadaşını göstermeye çalışıyor. Hangisi diyorum, "bak şu noel baba şapkası takan" diyor. Ama bahçedeki 500 kişiden, 250 tanesinin noel baba şapkası taktığını yüzüne vurmuyorum. Hadi şerefe diyorum.

Sabahtan beri yemek yememişim, herşeye saldırıyorum. Köfte ekmek ve tavuklu pilavla girizgah yapıp, akabininde kokoreç alıyorum. Kokoreçimi yerken de kestaneciyi kesiyorum. Enbe Orkestrası çalıyor müzik şahane, yemekler nefis ve bedava, yanımda da kankalarım keyfime diyecek yok. Derken biri ayağıma basıyor. Ama ne basmak, kemiklerim kağıt gibi eziliyor resmen. Elimde kokoreçimle arkamı dönüp "önüne baksana hıyar" diyecekken bir de bakıyorum ki şirketin çok tanınan, çok üst düzey bir yöneticisi. Ağzımda kokoreç kalıntılarıyla son anda konuşmaktan vaz geçip diğer ayağımı da uzatıyorum öne, "buna da basınız efendim, lütfen basın, çok rica ediyorum" diyorum. Tabiki sadece kızların duyacağı şekilde.. O kadar da yapamam yani :)

Evime dönüp kapı önünde anahtarımı bulmaya çalışırken "jıngle bells" söylüyorum. Sokaktakilerin bana tip tip baktığını fark edince susuyorum. "Ayy mahalle sapıklarla doldu" diyorum içimden. Derken komşum Bavul Perihan camdan sarkıyor. "T.B ne koydun lan kafana?" diye eski bir Oya Başar esprisi yapıyor. İçeri girince aynada kendimi görüyorum, espri değilmiş. Geyik boynuzlu tacı kafamda unutmuşum!..